مىباشد و اين يك مقام بلندى است و معناى بسيار رفيعى دارد . و اين جمله از زيارت جامعه از دلايل عصمت ائمّه عليهم السلام نيز مىباشد . ولاء يعنى چه ؟ راغب اصفهانى واژهء « ولاء » را خيلى لطيف معنا كرده است . وى مىگويد : الوَلاء والتوالي أن يحصل شيئان فصاعداً حصولًا ليس بينهما ما ليس منهما ، ويستعار ذلك للقرب من حيث المكان و من حيث النسبة و من حيث الدين و من حيث الصداقة والنصرة والاعتقاد . « 1 » ولاء و توالى يعنى چند چيز با هم در خارج حصول پيدا كنند ، بين اين دو هيچ فاصله‌اى نباشد ؛ يعنى اين انسان پا در جاى پاى او بگذارد كه فاصلى اجنبى بين آن دو وجود نداشته باشد ، چنان طابق النعل بالنعل دنبال او برود كه غير اين دو بين آن‌ها فاصل نباشد و بين آن دو ، خلأ و فاصلى اجنبى وجود نداشته باشد . در « ولاء » معتبر است كه بين دو شىء ، فصل نباشد و اگر بود به اجنبى نباشد ، دو شىء يا بيشتر بايد طورى باشند كه يكى حساب شوند ، چون بينشان هيچ گونه اختلافى وجود ندارد . يعنى اگر كسى ، تالى و تابع كسى باشد در اعتقاد به او چسبيده و در عقيده بينشان مساوات هست . پس بايد در امور اعتقادى به مقدار سر سوزنى با او اختلاف و تفاوتى نداشته باشد ، همين طور در امور عملى و در صفات نفسانى . مىگويند : فلانى تالى تلو فلانى است . به تعبير ديگر ، فلانى نسخه مطابق اصل است . بنابراين ، اگر كسى با ائمّه عليهم السلام اين حالت را داشته باشد كه در اعتقادات ، عبادات و بندگى و صفات دقيقاً مانند آن بزرگواران باشد ناگزير نسبت به خداوند

--> ( 1 ) . المفردات فى غريب القرآن : 533